Oudgedienden zijn het, maar niet alle drie uit hetzelfde strijdperk. Ben Mandelson en Lu Edmonds stonden als respectievelijk ‘Hijaz Mustafa’ en ‘uncle Patrel Mustapha bin Mustapha’ aan de wieg van wat inmiddels crossover heet. Zij waren al begin jaren tachtig actief in de Britse formatie 3Mustaphas3. Hun virtuele bakermat zou ergens op de Balkan liggen, maar de cd’s van de band vertoonden minstens zoveel invloeden uit het Midden-Oosten, Latijns Amerika, Afrika, Ierland en zelfs Japan. Justin Adams begon zijn muzikale loopbaan als punkgitarist, werd door Jah Wobble op de muzikale schatkamer van het Midden-Oosten geattendeerd en belandde vervolgens in Afrika. Vorig jaar nog toerde hij uitvoerig met Juldeh Camara uit Gambia, griot en virtuoos bespeler van de ritti, een eensnarige viool uit westelijk Afrika.

De muziek die ze nu samen maken als Les Triaboliques klinkt veel minder etnisch dan we van de heren gewend waren en is duidelijk geworteld in de zwarte Amerikaanse rootsmuziek, hoewel er af en toe met een knipoog wordt gerefereerd aan andere geliefde genres. Rivermudtwilight is zompig, intens, ruig en ongepolijst, met de geur van zwarte aarde, aan de rand van een anonieme stad, vlak voor de nacht valt.

Getokkelde snaren domineren het klankbeeld. Wat wil je ook met drie doorgewinterde gitaristen. Het gezamenlijk arsenaal bestaat uit zowel elektrische als akoestische varianten en bovendien baglama, cümbüş, mandoline en enkele zelfontwikkelde instrumenten als ‘barizouki’ en ‘thee planktone’.

De Volkskrant schreef over Les Triaboliques: ‘[De naam] suggereert vileine ambities en de toon is heel wat broeieriger en rauwer dan ten tijde van de virtuele Mustaphaclan, maar de ironie is bij deze veteranen nooit ver weg. Dat resulteert in een wonderlijk mengsel van duister getinte, bluesy worldgrooves met hilarische stijlcitaten. Ry Cooder meets Borat, maar dan wel in een geloofwaardige synthese.’

MySpace Les Triabolique
website Label World Village

Koop hier direct een passe-partout of zaterdagkaart.